توی همه ی این فال هایی که واسه ماه و سال تولد و ایناست من رو به عنوان یه آدم حسود معرفی کرده و البته از دوستان نزدیک و اطرافیانم هم شنیدم اینو!  

من آدم حسودیم و اینو قبول دارم ولی حسادت من خلاصه میشه به آدم های دوست داشتنی زندگیم!  مثلا من حسودی میکنم که دوست صمیمی و نزدیکم تو دانشگاه با یکی دیگه که دوست مشترکمونه عکس میگیره و با یه کپشن خیلی قشنگ میذاره اینستا.. یا مثلا اعصابم بهم میریزه وقتی میاد از خوشگذرونی با اونا واسم تعریف میکنه!  من حسودی میکنم حتی به داداشم.. اگه احساس کنم یکم توجه پدر و مادرم بهش بیشتره ( که هیچ موقع اینطور نبوده)  حسود میشم!  من به هرکسی که از طرف آدمای دوست داشتنی زندگیم محبت ببینه حسودیم میشه!!  حتی گاهی که بابام موقع ظرف شستن مامانم باهاش شوخی میکنه و قلقلکش میده من حسود میشم :)) 

و میدونمم که حسودی خیلی بده.. میدونمم که خودمو اذیت میکنه اما دست خودمم نیست.. مثلا گاهی به این فکر میکنم که دوستم بخواد ازدواج کنه که دیگه اون وقتی که واسه من میذاشته امکان داره نصف بشه ؛ مسلما از اون آدم خوشم نخواهد آمد. یا مثلا یه روزی زن داداش داشته باشم که اون محبتی که تا الان تمام و کمال واسه من بوده حالا تقسیم بشه و گاهی احساس میکنم سر همین موضوع چقدر میتونم خواهر شوهر بدجنسی بشم!!  :))) 

این حسادت من محدود به زندگی واقعیم نمیشه.. من حتی گاهی توی دنیای مجازی که همین بلاگ باشه هم حسودی میکنم.. آره حتی در این حد :)) 

شاید هم این حسادت من ناشی از یه ترس باشه.. ترس از دست دادن کسایی که دوسشون دارم.. که به سمت کسی یا چیز دیگه ای جذب بشن و من دیگه نداشته باشمشون.. نمیدونم واقعا!  

+ شاید این حسادت من از نوع بدش باشه ولی مسلما بدترین نوعش نیست :دی